آیا حیوان آزاری یک بیماری روانیست؟

0
آزار حیوانات یعنی کشتن، زدن، در قفس کردن، غذا ندادن، در سرما یا گرما نگاه داشتن، در‌محیطی تاریک یا مرطوب یا کثیف حبس کردن، و بستن به طرزی که حیوان از حرکت، رفت و آمد و بازی کردن محروم باشد.

هر یک از اعمال اشاره شده بر روی هر حیوانی از جمله مار، عقرب، رطیل و جغد حیوان آزاری محسوب می شود.

اما….

حیوان آزاری غالبا از روی ناآگاهی، باورهای قومی و مذهبی، یا ترس های آموخته شده (فوبیا) اتفاق میافتد. به عبارت دیگر بسیاری از آنهایی که مبادرت به کشتن و آزار حیوانات می نمایند حتی باخبر از رفتار غلط خود نبوده و در مواردی آنرا عمل صحیح و مورد پسند خانواده، اجتماع و دین هم می دانند.

وقتی حیوان آزاری از روی ناآگاهی و باورهای غلط قومی و مذهبی یا ترس اتفاق میافتد یک بیماری روانی نیست بلکه صرفا رفتاری بسیار زشت و غلط و ناشی از تربیتی ضعیف و بینشی پرورش نیافته است.

در هیچ یک از ادیان موجود در کره زمین خصوصا دین اسلام آزار هیچ حیوانی جایز شمرده نشده و در اسلام حتی آزار حیوانات از هر نوعی گناه محسوب شده است.
حتی باورهای قومی ما ایرانیان که بیشتر به سمت کثیف و نجس بودن حیوانات متمایل است هیچگاه جایگاهی برای مصادیق آزار سگ و گربه و مار و غیره همانطور که در ابتدای این پست اشاره شد نکذاشته است.
متاسفانه ناآگاهی و تعصبی کورکورانه و گاها جوسازی های عمدی افراد توجه طلب موجب میشود که بعضی از شهروندان مبادرت به حیوان آزاری کنند.

تنها مصداق حیوان آزاری بدلیل بیماری روانی مربوط به کودکان و نوجوانانی میباشد که از اختلالات سلوک رنج میبرند و بزرگسالانی که به شدت دچار مشکلات شخصیتی، عدم تعادل روانی، اختلالات رشدی، و انحرافات جنسی می باشند.

بینش صحیح و بی غرض وجه تمایز انسان بالغ با دیگر انسان هاست

Rate this post

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

"دوره رایگان و زیبای پرورش انگیزه" مشاهده و دانلود
+