اختلال بیش فعالی- کمبود توجه مقدمه ای بر بیماریهای شخصیتی

0

یکی از شایعترین اختلالات عصبی- رفتاری دوران کودکی اختلال بیش فعالی – کمبود توجه است.این اختلال در حدود سنین ۲ تا ۴ سالگی شروع می شود ولی اغلب والدین در دوران دبستان متوجه آن می شوند.این بیماری یک الگوی پایداری از عدم توجه و یا بیش فعالی و رفتارهای تکانشی است که شدیدتر و شایعتر از آن است که معمولا در کودکان با سطح رشد مشابه دیده می شود.

ویژگی های رفتاری کودکان مبتلا از قبیل ناتوانی در مهار رفتار حرکتی،نارسایی توجه،ناتوانی در یادگیری،پرخاشگری،اضطراب،مشکلات تحصیلی،برانگیختگی و بی قراری،سطح تحمل پایین،ویری بودن،علاقه شدید به تلویزیون موبایل و کامپیوتر،ناتمام گذاشتن فعالیتها،عدم پیروی از دستورالعملها و…معضل اساسی برای والدین،معلمان وهمسالان آنان است که به فرایند تحول استعدادهای ذهنی و مهارت های اجتماعی-عاطفی خود کودک نیز آسیب جدی وارد می کند.

این اختلال مانند کوه یخی است که تنها قسمت قابل مشاهده آن قله ی آن است.آنچه ما در ظاهر از این بیماری میبینیم همان قله است غافل از اینکه بخش عظیمی از این کوه زیر آب و برای والدین و اطرافیان غیر قابل مشاهده است.

بیش فعالی اختلالی درمان پذیر است به صورتی که بسیاری از علایم آن را میتوان با رفتار درمانی و آموزش به والدین در مورد چگونگی رفتار با این کودکان،کنترل کرد.خوشبختانه علایم این بیماری از سنین پایین قابل شناسایی است و این موضوع پیش بینی خوبی برای درمان این کودکان در اختیار درمانگران قرار می دهد. فراموش نکنید که تربیت بر ژن غلبه می کند.

تشخیص و مداخله به موقع باعث بهبود بسیاری از مشکلات این کودکان می گردد و از آسیب های اجتماعی و فردی مانند بیماری های شخصیتی پیشگیری می نماید.در صورت عدم درمان ،این بیماری بعد از سن بلوغ به بیش فعالی بزرگسالی ویا بیماری های شخصیتی مثل اختلالات شخصیت مرزی،پارانوئید و اجتنابی می انجامد.

همچنین مشاهده کنید:  تربیت در زندگی کودکان و بزرگسالان

تمام بیماران شخصیتی خصوصیات مشترکی با اختلال بیش فعالی دارند که هوش بالا،نا ارامی درون و کلافگی ازآن جمله است.بیماری های شخصیتی از بدترین بیماری های روان است و نسبت به بیش فعالی به لحاظ درمان سخت تر جواب می دهد.

سالومه سدیفی

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.