روان درمانی چاقی

0

این تابستان زیبا باشیم
چاقی عارضه ای شایع در جامعه ماشینی و نشسته ماست.   هر روز صبح که از خواب برخاسته و به گِردی رو به رُشد شکم خود در آینه نگاه میکنیم، هر عصر که بوی شیرینی داغ و تازه یکبار دیگر عهد ما را در مبارزه با چاقی در هم میشکند، و هر شام که سرخورده و شرمگین بشقابی دیگر را از غذا پر کرده تا به نجوای وسوسه انگیز شکم گوش فرا دهیم، عفریت چاقی باری دیگر با دندانهای زرد و نفرت انگیز خود دوستانه و صمیمی به ما لبخند میزند.

نیاز به یاد آوری نیست خودمان استادیم.   سالهاست که از بیماری های ناشی از چاقی با خبریم.   از زشتی اندامی افتاده و ناموزون آگاهیم و سنگینی نگاه متاسف دیگران بر خود را حس میکنیم .   اما توان متوقف کردن چشمانی که می بینند و شکمی که میطلبد را نداریم.

ز دست دیده و دل هر دو فریاد /که هر چه دیده بیند دل کند یاد

در جنگ با چاقی یاد گرفته ایم که شبها شام نخوریم. از صبحانه خوردن طفره می رویم و تا ساعاتی از بعد از ظهر با دل- ضعفه به تنبیه و آزار خود مشغولیم. ولی باز عقربه های ترازو سرسختانه اعدادی را نشان ما می دهند که خیلی زشت و بی احساسند، خیلی سنگدل و بی رحم…

ولی چاقی تنها بخاطر تیرویید کم کار و استعداد ژنتیک همانطور که برای خود و دیگران توجیه میکنیم نیست. چه بسیار افرادی که از اختلالات غددی رنج برده و یا در خانواده ای چاق بدنیا آمده اند، اما اندامی موزون و زیبا در تطابق با سن و جنسیت خود دارند. چه بسیاری که توان ثبت نام در باشگاه های بدن سازی و ویزیت مکرر متخصص تغذیه را ندارند اما به چشم دلنواز و خواستنی هستند. چه بسیاری که در هر کوی و برزن مایه حسرت و اندوه ما محسوب می شوند.

راز این زیبایی ناعادلانه آنها در چیست؟ چرا آنها میتوانند و ما نمیتوانیم؟

برای پاسخ به این سوال علم روانشناسی سالهاست که دست کمک و امداد بسوی ما دراز کرده است.   به نظر متخصصین روان و تغذیه، قسمت عمده چاقی بسیاری از افراد در عادات اشتباهِ خوردنِ آنها خلاصه می شود.   به عنوان مثال؛ بعضی ها عهدی نانوشته  و ناگفته در پر کردن بشقاب غذای خود با تمامی غذاهای روی سفره دارند.   عده ای دیگر حتما باید بعد از غذا میوه و شیرینی بخورند بطوریکه از نبود میوه و شیرینی ناراحت و برآشفته می شوند.   برای خیلی از مردم غذای بدون گوشت  و مرغ، غذا محسوب نمی شود و اعتقادی ناگفته دارند که اگر فرزندانشان هفت روز هفته گوشت و مرغ نخورند حتما دچار قحطی شده و خدای ناکرده تلف می شوند.

همچنین مشاهده کنید:  کایروپرکتیک

عده ای دیگر باید دهان را تا جای ممکن با غذا پر کنند تا بقول خود حس کنند که دارند غذا میخورند.
گروهی نیز در کنار وعده اصلی کاسه ماست و ترشی و دوغشان براه بوده و همه اینها را قسمتی از غذای عادی و نه اضافهِ خود تصور میکنند.   در نهایت هستند کسانی که در ظاهر ریاضت کشیده اما میان وعده و ریزه خواری های آنها معادل دو وعده غذای کامل می باشد.

برای همه این افراد نداشتن یک مربی و متخصص روان به معنی فرا نگرفتن عادات صحیح غذا خوردن است.

در کنار یک متخصص روان افراد می توانند عادات اشتباه غذا خوردن خود را پیدا کرده و با تقویت مهارتهای شخصیتی و روحی خود، این عادات سخت و اشتباه را کنار بگذارند.   همراه با یک متخصص روان تشخّص و مَنِش خوردن در افراد شکل گرفته و تثبیت می شود بطوری که هرگز دیگر نگران پرخوری و اشتباه خوردن نباشند.   بعلاوه، یک متخصص و مربی روح و روان، با گسترش بینش فرد در زمینه های دیگر روحی کمک میکند تا افراد بتوانند با وسوسه های خوردن بدرستی برخورد کرده و بجای جنگیدن و مبارزه با خود بتوانند به بالانس و توازنی از لذت کم خوردن بهره ببرند.
علم روانشناسی، امروزه با دستانی پر از ابزارهای شناختی و مهارتیِ روحی و روانی در خدمت ماست تا تابستانی بیاد ماندنی را با اندامی متناسب و موزون و سالم و پر انرژی تجربه کنیم.   بیایید از علمی که در اختیار ماست بهره ببریم.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.