شب ادراری در افراد بالغ

0

یکی از مسایل آزار دهنده برای بسیاری از والدین، کودکان، و بزرگسالانی که به این عارضه مبتلا هستند شب ادراری است. در حالت معمول کودک در سنین۶ سالگی برای دختران و ۷ سالگی برای پسران قادر به کنترل و خیس نکردن خود در بیشتر اوقات خواب است. در سنین ۹ الی ۱۰سالگی، ۹۵ درصد کودکان قادر به خشک ماندن در ساعات خواب هستند.    بیشترین دلیل شب ادراری کودکان تأخیرات رشدی است اما ۵ الی ۱۰ درصد کودکانِ شب ادرار، از مشکلات پزشکی نیز رنج می برند. شب ادراری زمینه ژنتیک داشته و میتواند در تاریخچه خانوادگی والدین دیده شود.

اما شب ادراری در افراد بزرگسال عارضه ای بسیار ناراحت کننده و استرس زاست. تقریبا بین ۵/. تا ۳/۲ درصد از بزرگسالان به این عارضه شرم آور و خجالت دهنده مبتلا هستند.

درمان این افراد دامنه ای گسترده از افزایش سایز مثانه با جراحی تا هورمون تراپی، رفتار درمانی و هیپنوتیزم دارد. از آنجایی که بیشترین دلیل شب ادراری در افراد بالغ تأخیرات رشدی بوده، تمرکز درمان بر افزایش عزت نفس و کنترل بیشتر افکار و خواب آنها قرار دارد. در نتیجه والدین و اطرافیان این افراد عمیقا تأکید به رعایت حرمت و احترام آنها شده و از هر تنبیهی علیه رفتاری که خارج از کنترل مبتلایان به این عوارض است نهی می شوند.

نحوه تشخیص بیماری
نام علمی این بیماری nocturnal enuresis است. دو حالت از بیماری وجود دارد که نوع اولیه PNE داشته و نوع ثانویه SNE نام دارند. در نوع اولیه که شایع ترین حالت نیز هست فرد مبتلا می باید:
۱. سن کافی برای کنترل خود را داشته
۲. حد اقل دو بار در هفته خود را خیس کرده باشد
۳. و هیچ زمان و فاصله طولانی ای از خشک بودن را بدون کمک دیگران در دستشویی رفتن تجربه نکرده باشد.

در نوع ثانویه دو شرط اول بر قرار بوده اما فرد در فواصلی قابل توجه خشک بوده و خود را بدون کمک دیگران در بیدار شدن و بدستشویی رفتن خیس نکرده است. نوع دوم شب ادراری معمولا نشانه استرس شدید فرد مبتلا و یا عفونت مجاری ادراری و دیگران مشکلات پزشکی می باشد.
برای تشخیص هر یک از دو حالت عارضه کافی است که فرد بیش از ۵ سال سن داشته و در ۳ ماه متوالی هفته ای ۲ بار لباس و یا محل خواب خود را خیس کرده باشد.

دلایل اختلال
مبتلایان به شب ادراری معمولا بیش از یک دلیل و یا فاکتور احتمال عارضه را دارا هستند. ولی بیشترین مبتلایان به نوع اولیه شب ادراری از تأخیرات رشدی عصبی و ژنتیک رنج می برند. متاسفانه هیچ سیستمی برای تست و کشف تأخیرات رشدی و یا ژنتیک فرد در اختلال شب ادراری وجود ندارد.
تاخیرات رشدی عصبی: سیستم اعصاب قادر به پردازش و گزارش مثانه پُر نیست و در نتیجه فرد قبل از بیدار شدن تخلیه می کند
ژنتیک: شب ادراری زمینه ژنتیک بسیار غالبی داشته بنحوی که داشتن یک والد شب ادرار در کودکی ۴۴ در صد و دو والد شب ادرار در کودکی ۷۷ درصد شانس کودک را به شب ادرار بودن افزایش می دهد.

از دیگر دلایل شب ادراری میتوان به:

۱. مصرف الکل که باعث افزایش تولید ادرار توسط کلیه می شود
۲. ابتلا به بیماری بیش فعالی که ۲.۷ برابر شانس فرد را به شب ادراری افزایش می دهد
۳. مصرف نوشیدنی های کافئین دار مثل قهوه و چای که باعث تولید ادرار می شوند
۴. یبوست که با فشار روده ها بر مثانه باعث تخلیه آن می شوند
۵. عفونت مجاری ادراری خصوصا در حالت دوم شب ادراری
۶. کمبود ترشح هورمون ضد ادرار در شب که موجب کاهش کار کلیه ها می شود
۷. عقب ماندگی ذهنی که موجب افزایش ۳ برابری شب ادراری در این افراد می گردد
۸. دِفُرم بودن مجاری ادراری مانند کوچک تر بودن مثانه از حالت نرمال
۹. مشکلات و اختلالات روحی روانی مانند فوت، تجاوز جنسی، قربانیان زورگویی (نوع دوم شب ادراری)، و اختلالات خاص پزشکی در زمان کودکی
۱۰. آپنه خواب که با خُر و پف کردن، بزرگ شدن زبان کوچک و انحراف بینی قابل تشخیص است
۱۱. در خواب راه رفتن که موجب میشود فرد مبتلا به خیال رسیدن به توالت در کمد، روی مبل، و یا هر جایی از منزل ادرار کند
۱۲. و در نهایت استرس های محیطی مانند تغییر محل سکونت، دعواهای خانوادگی، مردن حیوانات خانگی و تولد فرزندی جدید که باعث برگشت به شب ادراری در فرد مبتلا به نوع دوم می شود
اشاره کرد.

همچنین مشاهده کنید:  اثرات معجزه انگيز ماري جوانا

تاثیر بیماری بر روی افراد
مطالعات و تحقیقات انجام شده پزشکی و روانپزشکی نشان می دهند که تاثیر این اختلال در رشد صحیح روانی و اجتماعی فرد بسیار حائز اهمیت است. از طرفی شب ادراری در رشد و افزایش عزت نفس فرد تاثیری معکوس و منفی داشته بنحوی که افراد مبتلا، این عارضه را سومین مشکل مهم زندگی بعد از دعواهای خانوادگی و طلاق یاد می کنند. از طرف دیگر مسخره شدن توسط اطرافیان، تنبیهات فیزیکی و ترس از افشا شدن توسط دوستان همواره این افراد را تهدید می نماید.

مبتلایان به این عارضه بدلیل ترس از ناتوانی در کنترل خود، عمدتا از سفر و دیگر فعالیت های اجتماعی خارج از خانه طفره می روند. همچنین عصبانیت و پس زده شدن توسط والدین و افرادی که کفالت این بیماران را بر عهده دارند احساس تنهایی و رهاشدنی عمیق در این افراد به ودیعه گذاشته که موجب از بین رفتن اعتماد بنفس این افراد میگردد.

متاسفانه تنبیه این افراد بدلیل رفتاری که خارج از کنترل خود آنهاست باعث بدتر شدن اختلال شده و تعداد دفعات آنرا افزایش می دهد.

درمان
برای کودکان بالای هفت سال و افراد بالغی که همچنان قادر به کنترل ادرار خود در شب نیستند، درمان در نظر گرفته می شود. هورمون درمانی یکی از کاربردی ترینِ راه کارها در کنترل این عارضه است. همچنین دارو های خاص اعصاب نیز در کنترل این عارضه بسیار سودمند عمل کرده اند. متاسفانه قطع هورمون ضد ادرار و یا دارو های اعصاب موجب بازگشت عارضه و شب ادراری مجدد در فرد مبتلا می گردد.
طب سوزنی در کنترل این عارضه توصیه شده اگرچه تاثیر آن هنوز به اثبات نرسیده است.
رفتار درمانی و پرورش آگاهی فرد به حس تخلیه و بیدار شدن ناشی از آن حس، یکی از بهترین راهبردهای درمان این اختلال در کنار استفاده از هورمون و دارو می باشد. تشخیص صحیح اولیه علل این اختلال مهمترین گام در درمان نهایی آن است.
مبتلایان به این بیماری می باید با در دست داشتن تمامی آزمایشات، تشخیص های پزشکی قبلی، و دارو های مصرفی به روانپزشکان و روانشناسان متخصص در این بیماری رجوع نمایند.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.