علائم بیش فعالی در ازدواج

0

آیا بیماری بیش فعالی (ADHD) زندگی مشترک شما را به بی توجهی و سردی مبتلا ساخته است؟ علائم بیش فعالی در ازدواج.

آیا هرگز از خود پرسیده اید که شاید مشکلات بی پایان رابطه شما ناشی از بیماری بیش فعالی باشد؟ ۶ نشانه آن را در خود و یا همسر خود جستجو کنید.

۱- مسئولیت در خانه شما بطور بسیار جدی خارج از تعادل و انصاف است.
شریک مبتلا به بیماری بیش فعالی در انجام و به پایان رساندن مسئولیت های خود دچار مشکل می شود. خصوصا اگر این مسئولیتها نیازمند صرف زمان و تمرکز زیاد بوده و یا بطور مرتب تکرار شوند. نتیجه ی چنین حالتی این است که همسر فرد مبتلا بجای او کار را تمام کرده و ناتوانی او را جبران می کند. اما بعد از مدتی، این رفتارهای جبرانی به حس تنفر و سردی در رابطه منجر شده چرا که فرد سالم در رابطه، احساس اجحاف و تضییع حق پیدا می کند. این درحالیست که فرد بیش فعال آنطور که دوست داشته زندگی کرده و متوجه ناراحتی و عذاب همسر خود نیست.

۲- شما از غر زدن یا غر شنیدن بیزارید اما از کنترل شما خارج شده و مرتب اتفاق می افتد.
متاسفانه در تلاش برای تشویق همسر بیش فعال به انجام و اتمام مسئولیت های خود و یا تغییر عادات بد، زوج بدون بیماری بیش فعالی ناخود آگاه به غر زدن دچار می شود. این غر زدن و غر شنیدن ها همیشه به رابطه آسیب می رسانند مگر اینکه از قبل بر روی کلمات خاصی بعنوان یادآوری کننده توافق شده باشد. آنچه که باید به یاد داشته باشیم اینست که همسر بیش فعال از روی عمد مرتکب بی مسئولیتی نیست بلکه سیم پیچی و سیستم پردازش مغز وی دچار اختلال و بیماری است. بجای غر زدن و یا رها کردن فرد مبتلا بهتر است از تکنیک های خاص عادت زایی برای انجام و اتمام مسئولیت های وی استفاده کرد.

۳- قبل از ازدواج ماه و خورشید و ستاره همسر بودید اما حالا…
خواسته شدن و مورد عشق واقع شدن معنایی خارق العاده و غیر زمینی دارد خصوصا وقتی که تحت توجه کامل و دقیق یک بیمار بیش فعال قرار می گیرید. چرا که چنین توجه خاصی در توان افراد عادی نیست. اما این لحضات رویایی لاجرم محکوم به اتمام هستند و اکثرا نیز بدون مقدمه و ناگهانی تمام می شوند. بی توجهی جای توجه بی اندازه و دقیق را گرفته و همسر غیر مبتلا خود را شریکی ناخواسته و تنها در زندگی مشترک حس می کند.

۴- هرچه بیشتر تلاش می کنید هیچ چیز عوض نمی شود بلکه بدتر هم می شود.
وقتی زوجین از وجود اختلال بیش فعالی بعنوان یک اختلال واقعی و جدی در زندگی خود باخبر نباشند، تلاش های آنان در تغییر و اصلاح مشکلات عمدتا نتیجه ای برعکس بجای می گذارد. بعنوان مثال درخواست تلاش بیشتر از یک بیمار مبتلا به بیش فعالی در نهایت منجر به نا امیدی و کشمکش بیشتر می شود. همچنین سرکوب عصبانیت ناشی از رفتار همسر بیش فعال، به سرخوردگی و سردی رابطه میانجامد چرا که فرد بیش فعال همواره در مقابل هر نوع انتقادی گارد گرفته و مقابله می کند. تنها راه بهتر کردن رابطه دانستن و شناخت بیماری و راه های کاربردی و تکنیک های برخورد صحیح با آن است.

همچنین مشاهده کنید:  شناخت علائم بالینی اوتیزم (AUTISM)

۵- فرزند شما مشکوک به داشتن بیماری بیش فعالی بوده و یا در این مورد یقین حاصل شده است.
بیماری بیش فعالی یک بیماری ارثی و ژنتیک می باشد. داشتن یک زوج و یا زوجه بیش فعال به معنی ۵۰ درصد احتمال ابتلای فرزند به اختلال بیش فعالی است. همچنین ۸۰% علائم بیش فعالیِ والد، قابلیت سرایت به فرزند و یا فرزندان حاصله را داشته و در رشد و پرورش آنها تاثیر منفی خواهد داشت. همچنین داشتن اقوام درجه یک مبتلا به بیش فعالی نیز بر اساس مشاهدات بالینی احتمال داشتن کودک بیش فعال را بوجود می آورد.

۶- یکی از زوجین احساس می کند که دیگری بیشتر مثل یک بچه اوست تا شریک زندگی.
متاسفانه یکی از شایع ترین الگو ها و نقش های رفتاری در ازدواج های مبتلا به بیش فعالی الگوی والد-کودک بینِ زوجین است. در این الگو یکی از زوجین فرد مسئول و باتوجه در حالیکه زوج دیگر بدون مسئولیت واقعی و دائم و بی توجه به اکثر مسائل و مسئولیت هاست. در این نوع رابطه فرد بیش فعال مرتبا نیازمند یادآوری به انجام کارها و تعهدات خویش از طرف زوج خود می باشد. در واقعیت امر زوج بیش فعال بی مسئولیت و بی تعهد نیست بلکه قادر به دنبال کردن و اتمام اکثر کارهایی که بعهده دارد نمی باشد. همچنین توجه به همسر و حساسیت ها و نیاز های او کاری سخت دشوار و خارج از خواست و میل زوج بیش فعال مشاهده می شود. این الگوی نامتعادل والد-کودک در رابطه بین زوجین منجر به حس تنفر در هر دو طرف شده و اکثرا به عکس العمل هایی خشن و بدون حرمت منتهی می شود.

اگر علائمی که در فوق به آنها اشاره شد در زندگی مشترک شما مشهود می باشند، احتمال داشتن بیماری بیش فعالی در یکی از شما وجود داشته و نیازمند درمان آن قبل از فروپاشی زندگی مشترک خود هستید. با همسر خود صحبت کنید و جدیت این موضوع و خطراتی که ازدواج شما را تهدید میکنند را یادآوری کنید. حتما قبل از بچه دار شدن از سلامت خود و همسرتان اطمینان حاصل کنید تا از روی بی توجهی، تعصب و ترس زندگی انسانی دیگر را به چالش هایی ناخواسته و بدون انتخاب او آلوده نسازید.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.