نابینایی اضطرابی و روش های درمان

0

 

یکی از موارد شایع بیماری اضطراب ایجاد دوبینی، تاری و یا تحلیل کلی دید تا حد نابینایی یک یا هر دو چشم در فرد مبتلاست.در علم پزشکی به این بیماری Blindness Somatic گفته میشود.
تشخیص این بیماری یکی از سخت ترین موارد تشخیصی در علم پزشکی محسوب شده به نحوی که اکثر مبتلایان به نابینایی اضطرابی تا مدتها تحت آزمایشات چشم پزشکی، MRIمغز، آزمایشات روماتیزم و حتی آزمایشات مربوط به بیماری MSقرار می گیرند اما درمان انجام شده بر اساس این آزمایشات بی نتیجه باقی می ماند.

دلیل ابتلا به بیماری نابینایی اضطرابی همانطور که از نام آن پیداست، ابتلای فرد به درجه شدیدی از اضطراب است به حدی که میزان بالای کورتیزول غیر آزاد فرد باعث التهابات عصب شبکه بینایی و از کار افتادن آن میشود.
افراد مبتلا به نابینایی اضطرابی در کنار کم شدن بینایی خود، از اختلالات گوارشی نظیراسهال و استفراغ، کولیت روده، گرفتگی شدید عضلات کتف ، گردن و سینه، تنگی نفس، سرگیجه و سبکی سر رنج می برند.

روشهای موجود برای درمان نابینایی اضطرابی:

۱. استفاده از داروهای ضد اضطراب،
۲. رفتار درمانی و تصحیح رفتارهایی که موجب تشدید و ادامه بیماری می شود،
۳. تغزیه صحیح،
۴. و استفاده از طب های مکمل مثل طب سوزنی و  کایروپرکتیک می باشد.

نابینایی اضطرابی اگرچه عارضه ای بسیار شدید است اما در واقع پیش درآمدی برای عارضه های شدیدتر در آینده است.

 

همچنین مشاهده کنید:  آیا بلد هستیم تلویزیون نگاه کنیم؟
ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.