۱۰ دستور العمل درمان فوری اضطراب

0

۱۰ دستور العمل  درمان فوری اضطراب

دکتر سیامک نویری

اضطراب یکی از مفید ترین و حیاتی ترین ابزار های بدن ما برای حفظ بقای خود است. بدون اضطراب هیچ موجودی توان زنده ماندن نداشته و هیچگونه توان باقی ماندن در این سیاره را نخواهد داشت. اما اضطراب به نفس ماهیت بقایی خود نیازمند دلیلی واقعی و آنی است و هر زمان حس اضطراب دلیل واقعی و آنی نداشته باشد تبدیل به یک بیماری بسیار آزار دهنده و فرساینده می شود.

وقتی دچار بیماری اضطراب می شویم اصولی برای درمان وجود دارد که با رعایت آن باید بتوانیم خود را از چنگال بیماری اضطراب نجات دهیم. در ذیل اصول مورد نیاز برای درمان اضطراب به نحوی کاربردی و آسان برای فهم اما سخت در عمل توصیه شده است فرد مبتلا را به سمت رهایی از چنگال اضطراب تا پیدا کردن درمانگری حاذق و دریافت درمان کمک و راهنمایی کند.

این اصول به دو بخش تشخیصی و بخش رفتاری تقسیم شده و هر بخش نیازمند تمریناتی و تلاشی جدی در بدست آوردن مهارت های آن بخش می باشد.

بخش اول

  1. آیا نیازمند دارو هستم؟
  2. آیا می توانم منبع اضطراب خود راتشخیص بدهم؟
  3. آیا قادرم واقع بینانه به شرایط نگاه کنم؟
  4. آیا خیلی خسته ام؟
  5. آیا حاضرم گامهای لازم برای درمان اضطراب را بردارم؟

بخش دوم

  1. اجتناب از منفی گرایی و مثبت گرایی بیهوده
  2. اجتناب از حاشیه گرایی
  3. حرکت به سمت نتیجه گرایی
  4. داشتن پروژه های روزانه
  5. اصلاح بینش و  رفتار

گام اول: آیا نیازمند دارو هستم؟

یکی از مهمترین مراحل درمان اضطراب تشخیص نیاز دارویی فرد مبتلاست. افرادی که به اضطراب های طولانی (بیش از ۶ ماه) دچار می شوند اغلب در شرایط از ضعف اعصاب قرار میگیرند که بدون کمک های دارویی قادر به بازگرداندن آنها به سلامت نخواهیم بود.

یکی از مهمترین نگرانی های این افراد عوارض اجتماعی دارو یعنی کسل شدن و خواب آلودگی و عوارض جسمانی دارو یعنی مشکلاتی است که ممکن است باعث آسیب به اعضا و جوارح بدن شود. برای رفع این نگرانی بجای اجتناب کلی از مصرف دارو با پزشک خود صحبت کنید و از وی بخواهید که داروها را به نحوی تجویز کند که بتوانید به کارهای روزانه خود رسیدگی کنید.

توجه داشته باشید که عوارض جسمانی دارو در زمانی بسیار طولانی و دوزهای بسیار سنگین دامن گیر بیماران مزمن روانی می شود و هر مصرف دارویی عوارض آسیب زننده جسمانی ندارد. حتی اگر دارویی به شما نساخت باز به معنی آسیب های جدی نیست و غیر قابل رفع نیست. بدن شما توانایی بسیار خارق العاده در ترمیم خود داشته و با برنامه درست میتوانید بیشترین و بهترین کمک را به آن بکنید.

اگر احساس میکنید به شدت دچار ضعف اعصاب شده و دیگر قادر به کنترل شرایط و افکار خود نیستید برای مدتی کمک دارویی دریافت کنید تا درمان اصلی شما هم قابل انجام بوده و بتوانید به سلامت مورد نیاز خود بازگردید.

عوارض-4 10 دستور العمل درمان فوری اضطراب

گام دوم: آیا می توانم منبع اضطراب خود راتشخیص بدهم؟

اضطراب تفسیر مغز شما از محیط و شرایط موجود در آن و پاسخ بدنتان به این تفسیر می باشد. اگر به هر دلیلی این تفسیر اشتباه باشد یا بصورتی اغراق آمیز تفسیر شده باشد، پاسخ بدن شما نیز پاسخی اشتباه یا اغراق آمیز خواهد بود. بنابراین یکی از مهمترین قدم های درمان اضراب پیدا کردن منبع اضطراب است که این منبع میتواند درونی یا بیرونی باشد.

منبع درونی اضطراب:

  1. ابتلا به بیماری های هورمونی مثل نارسایی تیروییدی، نارسایی لوزالمعده(دیابت)، نارسایی های غدد فوق کلیوی، و نارسایی تخمدانها و بیضه ها،
  2. معلولیت های جسمانی جدی
  3. مشکلات متابولیک از دوران کودکی
  4. اختلالات رشدی از دوران کودکی، بیش فعالی، اوتیسم، CD و ODD
  5. ابتلا به بیماری وسواس

منبع بیرونی اضطراب:

  1. خطرات جانی مشهود (جنگ، اقتصاد ضعیف، فقر، نا امنی محیط)
  2. محیط های متشنج خانوادگی و کاری
  3. زندگی با بیماران روانی و معتادان

پس از تشخیص درست منبع اضطراب حال میتوانیم نسبت به رفع آن بطوری واقع بینانه اقدام کرده و خود را در شرایط درمان و بهبود قرار دهیم.

گام سوم: آیا قادرم واقع بینانه به شرایط نگاه کنم؟

یکی از خصوصیات بیماری اضطراب مخدوش کردن نگاه فرد به محیط و رویدادهای اطراف وی است. این بیماری حواشی رویدادها را مهم و خطرناک جلوه داده و نکات اصلی رویداد را نادیده و کم اهمیت جلوه می دهد. اگر مبتلا به اضطراب هستید با خود خلوت کرده و ببینید آیا قادرید بطوری واقعی و کاربردی به شرایط خود نگاه کرده و بدون ترس و وحشت و درگیری در حواشی و گذشته ها شرایط خود را بررسی کنید.

در این بررسی آنچه که باید به آن برسید این است که در کجای مسیر بهبودی قرار گرفته و چگونه باید به سمت آن حرکت کنیم. یادمان باشد که هنگام بررسی دچار عادت فاجعه سازی نشده و هیولای جدیدی از شرایط خود نسازیم.

گام چهارم: آیا خیلی خسته ام؟

خستگی خستگی خستگی. بزرگترین عارضه جسمانی و روانی اضطراب خستگی است. اضطراب مثل هر بیماری دیگری بازدارنده، کاهنده و فرساینده است. در نتیجه افراد مبتلا به اضطراب، دائما احساس خستگی، ضعف، سردرگمی و بی انگیزگی می کنند.

بنابراین آگاهی از خستگی جسمانی و روانی به ما کمک میکند که مراقب رفتارهای اشتباه خسته کننده خود باشیم و از این رفتارهای اجتناب کنیم. نمونه این رفتارهای خسته کننده خودخوری، فداکاری بی نتیجه، بحث و جدل، ورزش و کار سنگین، و اضافه کاریست.

خستگی روانی و جسمانی را دست کم نگیریم چون با خستگی انرژی لازم برای درمان اضطراب را نداشته و هرگز گامی مفید و نتیجه بخش برنخواهیم داشت. اگر لازم است بیشتر در مورد رفع خستگی بدانید حتما با پزشک خود مشورت کرده تا نکات لازم را در رفتارهای خسته کننده شما شناسایی و درمان لازم را ارائه دهد.

عوارض-4 10 دستور العمل درمان فوری اضطراب

مطالب مرتبط:  ۶ تکنیک عالی برای درمان خستگی روانی

گام پنجم: آیا حاضرم گامهای لازم برای درمان اضطراب را بردارم؟

به نظر سوال مسخره ای است اما واقعا اینطور نیست. تجربه نشان می دهد که افراد مبتلا به بیماری های جسمانی یا روانی مقاومت بسیار زیادی به درمان و خصوصا دارودرمانی و رواندرمانی دارند. هرچه بیماری به نظر فرد مبتلا کم خطر تر یا انتزاعی تر باشد مقاومت وی به درمان بیشتر خواهد بود.

از طرفی افراد اضطرابی غالبا افرادی صاحب نظر در بسیاری از موارد هستند و حاضرند در موضوعاتی هم که اطلاعات کافی از آن ندارند اظهار نظر کرده و به نظر خود پایفشاری نیز داشته باشند. متاسفانه موضوعاتی پزشکی و درمانی نیز یکی از همین موضوعاتی است که اکثر افراد در آن ورود کرده و براحتی اظهار نظر می کنند.

این ترکیب اکراه و مقاومت داشتن در درمان از یک طرف و صاحب نظر بودن در موضوعات تخصصی درمانی از طرفی دیگر موانعی بسیار جدی در درمان اضطراب و دیگر بیماری های جسمانی روانی محسوب می شود.

بنابراین قبل از رفتن به نزد درمانگر خود اول تصمیم بگیریم که آیا حاضریم مقاومت ها و نظرات خود را در خانه بگذاریم یا آنها رو نیز در کوله بار سنگین بیماری خود گنجانده و با باری سنگین تر و خسته تر مبادرت به تلاش ناموفق دیگری می کنیم. عمل صحیح اما این است که هر اکره  و مقاومت و نظری را از خود تکانده و تنها با لباس تن خود و گوش هایی شنوا به سمت درمان حرکت کنیم.

گام ششم: اجتناب از منفی گرایی و مثبت گرایی بیهوده

شاید به جرأت بتوان گفت که نام دیگر بیماری اضطراب بیماری منفی گرایی مزمن و مثبت گرایی عوامانه و خرافاتی است.  پرداختن به بدهای یک موضوع و فقط دیدن خطرات و مضرات تصوری غلط و بینشی توهمی است که فرد مبتلا به بیماری اضطراب را به خود مبتلا می کند. فرد اضطرابی با این تصور غلط بر این باور است که از وقوع اتفاقات بد و بیماری های پیشگیری میکند اما غافل از این است که تنها خود را بیمار تر کرده و عملکرد خود را بطوری فرساینده از بین می برد.

علاوه بر منفی گرایی شدید افراد اضطرابی گرایش به خرافات و مثبت گرایی خرافی دارند و بجای برداشتن گامهایی مثبت بسوی بهبود خود متوسل به گفتن کلماتی مثبت و ذکر و دعایی می شوند که هیچ پشتوانه عملی و واقعی برای آن ندارند. دلیل خرافه گرایی در بیماران اضطرابی به آسان بودن توسل به خرافات باز میگردد که نیازمند هیچ عملکردی جز امید داشتن و ساده لوحانه دلخوش بودن نیست.

گام هفتم: اجتناب از حاشیه گرایی

چشمان فرد اضطرابی و گوشهای وی بسیار تیز و آماده دیدن و شنیدن هستند. به تصور غلط او، این تیز بینی و تیز شنیدن به نفع اوست اما واقعیت همواره چیز دیگری است. هرچه بیشتر میبینیم و بیشتر می شنویم و جزییات بیشتری دریافت می کنیم، حجم اطلاعات پردازشی بالاتر رفته و امکان اشتباه دیدن و اشتباه کردن و گیج شدن به شدت افزایش می یابد. در نتیجه تحلیل ما از موضوعات بر اساس اطلاعاتی بیشتر از موضوع مورد تمرکز بوده و به سمتی غیر کاربردی و مفید کشیده خواهد شد. تحلیل غلط واکنشی غلط یا اضافی یا ناکافی بوجود آورده و موجب اضطراب بیشتری در ما خواهد شد.

روش درست نگاه کردن و بررسی موضوعات این است که با حداقل اطلاعات کافی اقدام به بررسی و تحلیل کنیم تا همواره تصویری واضح و روشن از موضوع داشته و بتوانیم واکنشی به اندازه و قابل مدیریت به آن نشان دهیم.

متاسفانه تحلیل اضافی و دائم بخاطر ترس از غافل ماندن و ندیدن خطر، افراد مبتلا به بیماری اضطراب را معتاد به حاشیه گرایی و واکنش هایی بیمارگونه میکند و اضطراب آنها را پایدار و غیر قابل درمان می سازد.

یکی از مهمترین گام های درمان اضطراب دور ایستادن از حاشیه گرایی با توجه به روش پیشتر اشاره شده است که بسیار هم کاربردی و اثر بخش می باشد.

عوارض-4 10 دستور العمل درمان فوری اضطراب

گام هشتم: حرکت به سمت نتیجه گرایی

تمامی ارکان خلقت به سمت و جهتی سودمند در حال حرکتند. این حرکت با سرعتی معین در زمانی معین و به سمتی مشخص و معین بوده و قابل مسیریابی و دیدن مقصد آن می باشد. انسان نیز همچون دیگر اعضا و موجودات خلقت از این قاعده مستثنی نیست و نمی تواند بدون جهتی مشخص و سودمند برای خود و بدون در نظر گرفتن زمان و سرعت لازم در سلامت زندگی کند.

مغز مانند کره زمین و دیگر سیارات و مانند قلب و ریه و کلیه و کبد نیازمند چرخشی و تحول در مسیری معیت به سرعتی معین و مقصدی معین در هر بازده زمانی محدود است.

این یعنی افکاری که بدون نتیجه ای خاص در زمانی محدود باشند یا افکاری که با سرعتی زیاد یا کم در مغز پدیدار و بررسی می شوند همچون کرمی در فضای مغز لولیده و آنرا از درون میخورند. نتیجه این تخریب ساختارهای مغزی بهم خوردن سیستم پردازشی و در نتیجه احساس خطر و اضطراب است.

درمان اضطراب قویا بسته به نتیجه گرا نگه داشتن مغز نسبت به تمامی افکاری است که در آن مطرح و بررسی میشوند.

قاعده نتیجه گرایی این است که:

  1. هر فکر بدون مقصد و نتیجه که بلافاصله مشخص باشد در مغز بالاک و رد می شود
  2. هیچ فکر و موضوعی تا بی نهایت و به مدت طولانی اجازه پرداخته شدن در ذهن را ندارد
  3. هیچ فکری بدون مسیر مشخصی برای تحلیل و پردازش اجازه بررسی شدن در ذهن را ندارد (تحلیل آزاد ممنوع)

به خاطر داشته باشیم یک فکر زمانی اجازه مطرح شدن دارد که نتیجه سودمند آن بلافاصله و در زمانی محدود مشخص باشد.

گام نهم: داشتن پروژه های روزانه

نتیجه گرایی ذهن اما بی هزینه نیست. قوای روانی انسان محدود بوده و تقریبا به اندازه ده ساعت کار روزانه شامل تمامی فعالیت های کاری، تفریحی، استراحتی و دیگر موضوعات در حالت بیداری فرد است. استفاده از این زمان و منبع روانی بدون توجه به شارژ آن در طول روز و شب موقع خواب موجب خستگی شدید روانی، تحلیل آزاد و هرز، نشخوار شدید ذهنی، منفی گرایی و در نهایت اضطراب می گردد.

یک انسان سالم برای حفظ قوای روانی و سلامت خود مجموعه فعالیت هایی را در روز دنبال میکند که بیش از توان روانی وی نبوده و شارژ کننده وی نیز باشند. در نتیجه این مجموعه در نهایت شامل دو الی سه پروژه روزانه خواهد بود که ترکیبی از فعالیت های حرفه ای، فیزیکی و ورزشی، و تفریحی – آموزشی خواهد بود.

نکته مهم در این گام  از درمان اضطراب این است که پروژه های اضافی برنداشته و تنوع کافی نیز در این پروژه ها از روزی به روز دیگر وجود داشته باشد.

گام دهم: اصلاح بینش و  رفتار

اضطراب حسی رنج آور، بیماری ای بازدارنده و واکنشی زیان بار و کند کننده برای هر موجودی است. اما مبتلا شدن به اضطراب نیازمند داشتن مجموعه ای از تربیت های اشتباه، تجاربی که به غلط تفسیر شده اند و واکنش های تثبیت شده که همواره حس ترس و در خطر بودن را افزایش می دهند و ادامه می دهند.

بدون اصلاح بینش به تعاریف صحیح مورد نیاز مغز یعنی داشتن حس آرامش نخواهیم رسید. بدون شناسایی واکنش های غلط خود و گذاشتن جایگزینی صحیح هرگز رفتاری مناسب که در شأن و شعور ما باشد را پیدا نخواهیم کردودر نتیجه هرگز اضطراب ما برطرف و درمان قطعی ما اتفاق نخواهد افتاد.

مطالب مرتبط:  ۶ تکنیک موثر برای درمان اضطراب

 نتیجه گیری:

توصیه من به شما این است که با گوش دادن و رعایت ده نکته فوق نسبت به درمان اضطراب اقدام کرده و از این بیماری فرساینده و آسیب رساننده خود را نجات دهید. اگر گامها و نکات این مجموعه توصیه شده مبهم و ناکافی هستند که طبیعتا هم باید باشند حتما از مشاور خود کمک گرفته تا دچار خطای بینشی یا رفتاری جدید نشوید.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

"دوره رایگان و زیبای پرورش انگیزه" مشاهده و دانلود
+