کلینیک روانشناسی طب روان

بهترین جلسه مشاوره و درمان

0

یکی از مهمترین مسایل درمان، همواره داشتن یک استراتژی مشخصِ درمانی پس از تشخیص است. در تمامی علوم پزشکی، دکتری که روش درمانی خاصی رو برای بیمارش طراحی و پیاده سازی میکنه از موفقیت بیشتر و خوشایند تری برخورداره. در واقعیت هم، دکترهای مشهور نیمی از شهرتشون رو مدیون دست شفا بخش و یا در واقع همون استراتژی موفق درمانیشون هستند. پس در این مقاله بیایید کشف کنیم که کلیات این استراتژی درست چه چیز هایی باید باشند و مراجعین چه کمکی میتونند به دکترشون بکنند.

قسمت اول: استراتژی
الف. هر بیماری ای ساختار و عملکردِ بیماری زای منحصر به خودش رو داره. به این معنی که بیماری وسواس از نظر ساختار و عملکردِ بیماری زایی با بیماری افسردگی تفاوتهای زیادی داره که غیر قابل چشم پوشی هستند. افزون بر این، بیماری وسواس شدت و ضعف طیفی، فصلی، محیطی و موقعیتی هم داره. بنابراین، درمان بیماری وسواس نیازمند شناخت وسیع دکتر درمانگر از نحوه عملکرد بیماری در شرایط متفاوت و اکثرا غیر قابل پیش بینی است.

€ب. اما شناخت طیف رفتاری- عملکردی بیماری تنها مشکل دکتر نیست. بیماری وسواس منشاء یکسانی نداره. گاها از اضطراب و وسواس والدین در فرزندشون بوجود میاد، گاها ناشی از یک بیماری دیگه ای مثل بیماری شخصیتی و یا شیزوفرنی و جنون منشاء میگیره، و گاها هم خودش در اثر ناسازگاری وسختی محیطظاهر میشه. دکتر درمانگر این وظیفه پیچیده رو هم داره که نه تنها به عملکرد بیماری نگاه کنه بلکه به منشاء و نحوه شکل گیری اونهم فکر کنه تا بتونه از شیوع دوباره و یا تغذیه مجدد بیماری جلوگیری کنه.

ج. باز مشکل دکتر همچنان حل نشده باقی مونده. بیماری ای مثل بیماری وسواس در کنار بیماری های دیگه تغییر ماهیت داده و اَشکالی گمراه کننده بخودش میگیره. بعنوان مثال، فردی با وسواس بسیار شدید نه مشکلی با تمیزی و شستن نشون میده و نه با چک کردن و شمردن (به تعریف و انواع وسواس در سایتwww.tebberavan.comرجوع کنید).
برعکس، این فرد بیمار، وسواسش رو در نگرانی از سلامت و زنده بودن اطرافیان و خصوصا والدین به نمایش میگذاره و یا خودش دچار بیماری دیگری میشه که دائم احساس مبتلا شدن به انواع بیماری ها رو داره و بخاطرشون آزمایش میده و بی جهت دکتر میره. در این مثال فرد بیمار ممکنه مبتلا به اختلالات شخصیتی بوده باشه که با بیماری وسواس قاطی هم شده و نمایش هایی اینگونه رو باعث میشه.

د. متاسفانه پیچیدگی درمان وسواس همچنان روند بدتری رو دنبال میکنه. ساختار بیماری با توجه به محیط، زمان، منشاء و هم پوشانی با بیماری های دیگه تنها نیمی از پیچیدگی درمان رو باعث شده و نیمی دیگر همچنان منتظر تشخیص دکتر باقی مانده است. اون نیمه دیگه: بدن و مغز خود بیماره. بیماری ای مانند بیماری وسواس از بدنی و مغزی به بدن و مغزی دیگه متفاوته و علائم و نماد های منحصر بفرد خودش رو داره. درست همانند اثر انگشت که در افراد منحصر بفرده، بیماری ها هم در بدن افراد بُروزی بیش از علایم کلی بیماری داشته و رگ و ریشه در روحیه و شخصیت و سیستم ایمنی بدن فرد دارند. طبیعتا دکتر درمانگر مجبوره این خصوصیات فردی رو هم دیده و در نظر بگیره که چطور ممکنه علایم خاص بیماری و بیمار جلوی بهبود و رفع بیماری رو بگیره.

ه. حال با توجه به همه این فاکتور ها، دکتر و درمانگر تازه به نحوه پیشرفت بیماری نگاه کرده و با توجه به بضاعت بیمار و توانایی پاسخ گویی او به درمان، بازه ای زمانی را برای درمان بیماری تدارک می بیند. این بازه زمانی اولین گام درمانگر در ایجاد استراتژی درمان است. گام دوم اما ایجاد روشهای کارا و مفیدی است که مرحله به مرحله بیمار رو بسوی مهارت سازی در مقابل بیماری سوق بده. گام سوم سپس، دادن تکالیف درمانی به بیمار برای توانمند سازی و ایجاد حرکت و انگیزه در اوست. در نهایت، گام چهارمتعیین نقطه های بازخورد و تنظیم روش درمانی است که بصورت هفتگی، دو هفته یکبار و یا ماهانه با بیمار قرار گذاشته می شود.

همچنین مشاهده کنید:  راهنمای مراجعه به روانشناس

قسمت دوم: وظیفه و کمک مراجعین
و اما چه کاری از دست مراجع دکتر ساخته است؟
الف. بزرگترین کمکی که یک مراجع میتونه به دکترش انجام بده داشتن گوشهایی باز و پذیرا هستند. بسیار اتفاق میافته که مراجعین در مطب دکترصاحب نظر و صاحب عقیده رفتار می کنند(گوشهای بسته). داشتن یک ایده تشخیصی و درمانی توسط مراجع باعث میشه که در جلسه مشاوره عملا دو دکتر مشغول به درمان باشند که مثل غذایی با دو آشپز نتیجه ای جز ضرر و اتلاف وقت بوجود نمیاره. اگر مراجع با این درک به اونجا بیاد که خودش نتونسته مشکل رو حل کنه و بهتره بگذاره یک متخصص بهش کمک و درمان لازم رو بده، به جرأت میتوان گفت که در نیمی از زمان و هزینه درمان صرفه جویی اتفاق میافته و دکتر هم میتونه به افراد بیشتری کمک کنه. اما حقیقت اینه که بیشترین کارشکنی در پروسه درمان توسط خود مراجع اتفاق میافته و خیلی از اوقات تبدیل به کشمکشی بر سر نحوه درمان و پیشرفت فرد در کار میشه.

ب. اعتماد کردن به درمانگر رکن دوم یک درمان موفقیت آمیزه. متاسفانه بسیاری از مراجعین، همزمان با چند دکتر در تماس و معالجه بوده و بجای تمرکز بر روی مشکل و نحوه درمان به مقایسه حرفهای این دکتر و آن دکتر گرفتار شده اند. اگر درمان را با دکتری شروع می کنیم صحیح اینه که تا نتیجه گرفتن و یا اطمینان از اینکه نتیجه ای قرار نیست حاصل بشه فقط به دستورات اون دکتر گوش بدیم و پیش بریم.

ج. خود شیرینی و خاله زنک بازی یکی دیگه از رفتارهایی است که در بعضی از مراجعین به دکتر دیده میشه. مراجع هر چیزی که از دکتر میشنوه با اطرافیان در میان میگذاره و با اونها به شور میشینه. بازخوردهای ناآگانه و بعضا مغرضانه اونهایی که منافعی در بیمار نگه داشتن مراجع دارند، انگیزه فرد رو کشته، تردید و شک بوجود میاره و درمان رو به بیراهه و ناکامی سوق میده. حرفهای دکتر فقط مال گوش خود مراجع دکتره و لا غیر. کسی صلاحیت اظهار نظر در سیستم و روال درمانی رو بجز دکتر نداره و اگر مراجع ناراضیه میتونه با خود دکتر راجع به عدم رضایت و یا نگرانی هاش صحبت کنه. درمان خیلی عمیق تر و پیچیده تر از اونه که بشه خاله زنک بازی های روزانه رو در اون دخیل کرد.

€د. سرانجام اطمینان از اینکه مراجع حرفهای دکتر رو بخوبی فهمیده و شبهه ای نسبت به اونها نداره باعث میشه که درمان و مهارت سازی بدون وقفه و تزلزل پیش بره. مراجع وظیفه داره:
۱. از دکترش بپرسه که چه تشخیصی براش داده و استراتژی کلی درمان چگونه خواهد بود.
۲. کلمات و موضوعاتی که در طول جلسه نفهمیده رو تا قبل از رفتن سوال کنه
۳. از توالی جلسات درمانی مطلع باشه
۴. از پرداختن به موضوعات حاشیه ای امتناع کنه تا تمرکز خودش و دکترش بهم نخوره
۵. و مطمئن بشه که هدف دکتر و خودش همسویی کامل داشته و تضادی در این رابطه با هم ندارند.

چنین مراجعی در مطب هر دکتری یک جواهر شعور و معرفته و واقعا باعث میشه که دکتر از اینکه این رشته سخت و پیچیده رو انتخاب کرده به خودش افتخار کرده و خوشنود باشه. خود مراجع هم حسی دانشمندانه و آگاه داشته و در پروسه درمانی، خودش رو به نحوه صحیح و محترمی شریک می بینه..
درمان این مراجع شاید آسون نباشه ولی مطمئنا بدون موفقیت نیست.

دکتر نویری

You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.