روال زندگی

0

روال زندگی

یه اصطلاحی است در مورد ورزشکارها که میگه طرف یکدفعه ای سنگین ورزش کرد عضلاتش سوخته و دیگه بزرگ نمیشند. واقعیت اینه که عضلات توان معینی دارند و وقتی بطور ناگهانی تخت فشار قرار بگیرند دچار اشباع اسید لاکتیک و شوک شده و قابلیت انقباض خودشون رو از دست میدند. در زمان که ورزشکار فرصت ترمیم نمیده عضلات در همون شوک باقی مونده و دیگه بزرگ و حجیم نمیشند.
مغز هم مثل عضلات بدن از منابع و توان محدودی برخورداره و باید اون رو در زمان معینی استفاده کنه. اونهایی که دایما مغز رو با افکاری بی فایده شلوغ میکنند نمیدونند که به اصطلاح دارند مغز رو میسوزونند.

درعوض بیاییم:
١. در طول روز مرور گذشته رو نکنیم چون نقش قبر کردن مُرده ها، دنیای وحشتناکی رو در اطراف ما بوجود میاره
٢. روزی سه یا ۴ کار رو برای انجام دادن انتخاب کنیم و بقیه رو به فردا بسپاریم که همیشه بهره ور باشیم
٣. مغز در اکثر اوقات ساکت باشه. انیشتن هم اکثر ساعات روز رو در سکوت ذهن بود تا کاروانسرایی از افکار مختلف و دوره گرد انسجام، قدرت و زیبایی ذهنش رو از بین نبرند.

صبح ها که از خواب بیدار میشیم به مفاصل و عضلاتمون محبتی کرده و در همون تختخواب اول یه کم خودمون رو بکشیم.
حرکات کششی باعث قرار گرفتن عضلات و مفاصل در حالت صحیح شده و احتمال اسیب ها رو به دلیل حرکت بد کم میکنه. اگر اهل نرمش هستید که مرحبا به همت و اراده شما و اگر هم نیستید باز سعی کنید در طول روز چند بار نقاط مختلفی از بدن رو حرکت داده و بکشید.
یادمون باشه عضله ای که باهاش کار نکنیم در طول زمان کوتاه میشه و تحلیل میره. دردهای ارتروزی و مفصلی وحشتناکی حاصل این تحلیل و کوتاهی هستند.

اونهایی که پا به سن نوجوانی بعد از ۵٠ گذاشتند خصوصا حواسشون به کوتاهی عضلات ساق، گردن، و ارنج ها باشه.

همچنین مشاهده کنید:  آیا نیازمند مراجعه به روان‌شناس هستیم؟

دکتر نویری – طب روان

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.